Mevrouw de Vries brak haar pols.
Toen het gips eraf gehaald werd bleek op een rontgenfoto - die wij later te zien kregen na het opvragen van het dossier - dat het bot nog niet aan elkaar was gegroeid.
Mevrouw de Vries had last van botontkalking.
Toch werd zij zonder gips of andere ondersteuning van de pols naar huis gestuurd. Ze had nog geklaagd over pijn, en laten zien dat de hand schuin ten opzichte van de onderarm stond.
Maar volgens de artsen zag het er allemaal goed uit.
Mw de Vries houdt pijn aan de pols.
Na enkele maanden komt zij in Belgie bij een andere arts.
De pols moet gebroken worden, zodat hij opnieuw - en nu recht - kan vastgroeien.
Er volgt een lange discussie met de verzekeraar van het ziekenhuis.
Uiteindelijk wordt de gehele schade vergoed, waaronder de kosten die mevrouw heeft gehad aan rechtsbijstand.
Gedurende de zaak is er veel contact tussen mevrouw de Vries en ons geweest.
Het was voor mw de Vries onbegrijpelijk was dat het ziekenhuis keer op keer een deskundige wilde raadplegen voordat men eindelijk toegaf dat er schade vergoed diende te worden.
